Black box

Aad Holkamp exposeerde tijdens Kunst In Bedrijf te Schagen honderden foto´s afkomstig uit zijn persoonlijke archief. Deze Black Box toont een beeldgeschiedenis en legt tegelijkertijd het het verhaal van het ontstaans-en vergaansproces van het werk van een fotograaf bloot..

Bomen als skeletten
We zien drie muren volgeplakt met een bonte verzameling aan fotografische beelden, allerhande onderwerpen uitgevoerd in verschillende technieken: digitaal werk al dan niet bewerkt met photoshop, afdrukken op papier, experimenten met dubbelafdrukken en teksten, oefeningen met beweging en het bekende flirten van Holkamp met het toevallige. We zien portretten, spiegelingen, natuur, gebouwen, ruimtes en verschillende combinaties van deze onderwerpen. Scherp, onscherp, zowel enkelvoudig als dubbel of dwars. Wat hem zelf ook opvalt zijn de vele bomen die uit de zwarte doos opduiken. `Verrassend, ik heb namelijk niets met bomen….´, vertelt Holkamp fronsend. De geportetteerde bomen komen veelal voor in zijn werk als skeletvormige wezens, ze tonen een ruggegraat van een ijle en grillige kracht. Ze lijken eindeloos gepolijst te zijn om zo tot een essentie van hun wezen te geraken. Zijn fascinatie voor het onbewuste en het voorheen ongeziene krijgt hier een heldere vorm en vindt haar neerslag in de serie bomen die hij hoe dan ook onbewust moet hebben geportretteerd.

Ode aan de verloren dingen
Black Box is vooral een ode aan de verloren dingen. Weggestopte beelden die ooit als idee, serie of experiment zijn opgestart en ontstaan, zijn op de een of andere manier in de zwarte doos beland: verlaten en ongezien. Weggemoffeld en daardoor vergeten. Tijdens deze tentoonstelling worden ze uit de marge gehaald en als een serie in het volle daglicht geplaatst. Ze worden gezien en plotseling bestaan ze. Uit het oog, uit het hart: uit de expositie blijken Zien en Zijn onlosmakelijk verbonden te zijn. De honderden foto´s worden bekeken, mensen gaan er mee in gesprek door de fotograaf vragen te stellen, en een groot deel wordt zelfs aangekocht om zo voorgoed uit het duister, uit de marge, gehaald te worden.

Bevrijding middels het onvoltooide
Het idee om deze expositie samen te stellen werd min of meer uit nood geboren. ´Mijn meest recente werk is net tentoongesteld bij de Kunststelling in Alkmaar, en om nou zo kort daarop deze nogmaals te exposeren zag ik niet zitten´. De on-affe foto´s exposeren en publiek maken heeft ook bevrijdend gewerkt, alsof je een beetje uit de kast komt. De beelden vonden gretig aftrek en hij had er veel plezier in de verkochte foto´s zelf weer met andere exemplaren aan te vullen. Vooral de herkenbare fotowerken waren geliefd. Op het moment dat een foto door een liefhebber van de muur werd gehaald om meegenomen te worden, stonden ze op zichzelf, en toch veranderde het gehele beeld van de expositie door deze wisselingen niet. Hieruit blijkt dat het werk van Holkamp een herkenbaarheid en eenheid bezit, ondanks, of juist dankzij, de diverse gehanteerde technieken, thema´s en zijn voorliefde voor het experiment. Het handschrift van Holkamp is als de skeletvormige bomen: een handschrift dat een essentie toont van het wezen van een fotograaf. Zelfs tot in de Black Box.

Black Box – Fotografie Aad Holkamp / Kunst In Bedrijf / 14 en 15 mei 2010 / Karwei / Witte Paal Schagen – door drs. Mi-hyun Sook

Schagen, 20 mei 2010