DUBBELZINNIG KUNSTENAARSPORTRETTEN
Aad Holkamp toont zich in zijn serie kunstenaarsportretten ´Dubbelzinnig´ als de ´regisseur van de toeval´. Het regisseren van het verrassende en het kader waarbinnen hij het toevallige vastlegt, zit zowel in de wijze waarop hij portretten fotografeert als in de techniek waar hij zich van bedient. Zich het prettigst voelend in de rol van toeschouwer legt hij kunstenaars in hun omgeving vast.
Er wordt een leven zichtbaar. De combinatie, van dat wat ons drijft en wat ons leven bepaalt, de macht van het onderbewuste, is juist bij de kunstenaar van kracht. Hun passie tot creëren, de noodzaak daarvan, is sterker dan hun keuze dit te laten. De kunstenaar heeft geen keuze en is veroordeeld tot vrijheid. De kunstenaar zal deze drang sublimeren. Het is deze hartstocht die Aad Holkamp inspireert en in zijn werk verbeeldt. Het is in de geest, onder de vele lagen van de geest van de kunstenaar kijken, intuïtief zoeken naar hun levensverhaal in hun omgeving, de sfeer van deze vastleggen. Razendsnel, zonder nadenken, onbewust maar doeltreffend te werk gaan. Met een analoge camera wordt de leef en werkomgeving vastgelegd in een aantal beelden, het rolletje teruggedraaid en de kunstenaar aan zijn lot overgelaten voor veelal een witte muur, waar het rolletje nogmaals wordt volgeschoten. De resultaten zijn verbazingwekkend en in een aantal gevallen verbijsterend. Beelden over elkaar heen geschoten, creëren door toeval samen weer een andersoortige betekenis op een ander niveau. De verdubbeling opent een deur naar het gebied van oneindige betekenissen: de deur naar het onderbewuste. De beelden leggen op deze wijze een enorme dichtheid aan betekenissen bloot. Verknipte beelden worden zichtbaar. Verknipt in betekenis, verknipt in tijd. Het is een kijkje in de wereld van de droom, waar betekenissen, tijd en ruimte een ander soort wetmatigheden volgen, die we nooit na kunnen vertellen in onze bewuste taal. Die daardoor altijd ongrijpbaar zullen blijven voor ons bewustzijn, maar de ervaring ervan kennen we nog, herinneren we ons nog en herkennen we nog. Het is deze waarheid, de waarheid die verborgen blijft in heldere beelden, die hij ons in zijn dwingende beelden toont. De serie van Sam Middleton laat op een prachtige wijze de verkniptheid zien. De kracht en de betekenis ervan. Middleton verwordt zelf tot een collage, een enorme drukte wordt gecomponeerd door het ritme van de vormen. Zowel Middleton als zijn werk en omgeving zijn totaal in elkaar verweven. Het is zo zichtbaar in de portretten dat Middleton en jazz verweven zijn. Is dat toeval? Het is in ieder geval waar. Kerre de Graaf komt tot zijn recht door één te worden met zijn schilderijen. De plasticiteit van een aantal werken vult zijn gelaat op, en andersom. Als ook de ruimte van zijn werk opgaat in de contouren van zijn profiel. Is dat toeval? Het is in ieder geval waar. Uit de hals van Miep van Riessen doemt haar grote inspirator op. Is dat toeval? In ieder geval waar.
De foto´s laten veelal iets duisters, iets bizars, zien. Is dat toeval? In ieder geval waar. De serie nodigt uit tot kijken. Tot nog eens kijken. Tot experimenteren in het kijken. Tot duiden en betekenissen geven, die komen, verdwijnen, in elkaar verstrikt raken en toch tegelijkertijd een eenheid blijven vormen doordat het een leven van één persoon betreft, het leven van een kunstenaar. En toch, het gevoel blijft je beklijven dat je die onderstroom, die een ieder van ons drijft, kunt omarmen en er kunt laten zijn in je leven, je mee kunt laten drijven en zo vrijer kunt zijn door te accepteren dat je zo vrij niet bent. Het werk van Aad Holkamp laat zijn hartstocht voor hartstocht zien. Het toont zijn inspiratie voor en door een ander zijn inspiratie. Het lukt hem beelden vast te leggen die blijvend intrigeren. Oneindig dubbel en daarin oneindig zinnig zijn. Is dat toeval? In ieder geval waar. My-Hyun Sook A
klik hier voor meer portretten
